#GEESTELIJK #VERZORGER #EN #DE #BLINDE #VLEKKEN #IN #HET #ZORGLANDSCHAP. #DEEL #IX. #TOLKEN #IN #DE #ZORG

 

#GEESTELIJK #VERZORGER #EN #DE #BLINDE #VLEKKEN #IN #HET #ZORGLANDSCHAP. #DEEL #IX.

Door: #Rabbijn #Simon #Bornstein®

#Tolken #in #de #zorg

In Nederland leven ongeveer 2,5 miljoen mensen met een andere moedertaal dan het Nederlands. Dit aantal benadrukt de noodzaak voor goede communicatie binnen de zorgsector, aangezien effectieve communicatie cruciaal is voor het waarborgen van de kwaliteit van zorg.

Wanneer zorgverleners en patiënten elkaar niet goed begrijpen, kunnen er ernstige miscommunicaties optreden die de kwaliteit van de zorg negatief beïnvloeden. Dit kan leiden tot vermijdbare risico’s voor zowel patiënten als zorgverleners.

Historisch gezien was het inschakelen van professionele tolken in de zorg toegestaan tot 2012. Het gebruik van tolken is essentieel omdat zij niet alleen vertalen, maar ook begrijpen wat er op het spel staat in medische situaties. De investering in professionele tolken is daarom dubbel en dwars waard, vooral wanneer men bedenkt dat iedereen recht heeft op goede en toegankelijke zorg.

Politieke druk en ontwikkelingen

De politieke druk om tolken weer terug te brengen in de zorg is toegenomen. Op 2 november 2021 heeft de Tweede Kamer een motie aangenomen waarin de regering wordt verzocht om de inzet van tolken in de zorg goed te regelen.

Deze motie vraagt specifiek om een evaluatie van de voor- en nadelen en praktische uitvoerbaarheid van verschillende bekostigingsvormen voor zowel zorgverleners als zorgaanbieders.

Kamerleden Wieke Paulusma (D’66) en Mirjam Bikker (ChristenUnie) hebben deze motie ingediend, mede naar aanleiding van een gezamenlijke brief aan de Tweede Kamer door verschillende organisaties zoals Patiëntenfederatie Nederland en Artsenfederatie KNMG.

In december 2022 informeerde minister Ernst Kuipers over de voortgang van deze motie en benoemde hij drie belangrijke vraagstukken: beschikbaarheid van tolken, bewustwording bij professionals, en financiering.

De minister erkent dat deze drie punten cruciaal zijn voor het verbeteren van toegang tot tolken in alle sectoren onder de Zorgverzekeringswet (Zvw), Wet langdurige zorg (Wlz), Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo), Jeugdwet, en Wet publieke gezondheid (Wpg). Er is echter behoefte aan meer urgentie vanuit het ministerie om concrete oplossingen te bieden.

Financieringsvraagstuk

Een belangrijk obstakel bij het inschakelen van tolken is het financieringsvraagstuk. De minister heeft aangegeven dat aanbieders van jeugdhulp of maatschappelijke ondersteuning indien nodig een professionele tolk kunnen inzetten, maar hiervoor moeten vooraf afspraken worden gemaakt met gemeenten over wie verantwoordelijk is voor de kosten.

Dit leidt tot een situatie waarin veel zorgverleners aarzelen om tolken in te schakelen uit angst voor financiële gevolgen of onduidelijkheid over wie verantwoordelijk is voor betaling.

Dit probleem werd verder belicht tijdens een debat op 3 april 2023, waar opnieuw moties werden ingediend die pleiten voor betere toegang tot tolken binnen huisartsenzorg, verzekerde zorg en jeugdzorg.

Toegang tot tolken: Een urgent probleem

Het gebrek aan toegang tot professionele tolken heeft geleid tot schrijnende situaties binnen diverse sectoren van de gezondheidszorg. Een onderzoeksjournalistiek programma genaamd Argos heeft dit probleem belicht in hun reportage ‘Het ongehoorde kind’, waarin ze aandacht vragen voor kinderen die vaak als tolk moeten fungeren voor hun ouders tijdens medische afspraken.

Dit brengt niet alleen ethische vragen met zich mee over het gebruik van kinderen als vertalers, maar ook over hun welzijn en ontwikkeling.

De Vereniging Nederlandse Gemeenten heeft aangegeven open te staan voor landelijke regelingen omtrent tolken in jeugdzorg, wat hoopvol nieuws biedt in deze context.

Echter, ondanks deze positieve signalen blijft er een dringende behoefte aan structurele oplossingen die ervoor zorgen dat alle professionals in de zorg gemakkelijk toegang hebben tot gekwalificeerde tolken.

Campagnes en initiatieven

Om aandacht te vragen voor dit probleem zijn er verschillende campagnes gestart zoals ‘Dit is een kind en geen tolk’. Deze campagne richt zich op het voorkomen dat kinderen worden ingezet als tolk tijdens medische consulten omdat zij niet beschikken over dezelfde vaardigheden als professionele tolken.

Het doel is om professionals bewust te maken van deze problematiek zodat zij geen onredelijke druk leggen op kinderen die al genoeg uitdagingen hebben.

Daarnaast hebben beroepsverenigingen zoals KNMG (Koninklijke Nederlandsche Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst) samen met andere organisaties brieven gestuurd naar ministers om hen aan te sporen actie te ondernemen richting structurele oplossingen voor toegang tot tolken binnen alle sectoren van de gezondheidszorg.

Resumé

Het herstel van toegang tot professionele tolken binnen de gezondheidszorg is essentieel om ervoor te zorgen dat iedereen gelijke kansen krijgt op kwalitatieve zorg ongeacht hun taalvaardigheid.

De recente politieke ontwikkelingen bieden enige hoop, maar er moet nog veel werk verzet worden voordat er daadwerkelijk veranderingen plaatsvinden die leiden tot verbeterde communicatie tussen zorgverleners en patiënten met verschillende moedertalen.

Er moet meer nadruk gelegd worden op samenwerking tussen overheid, gemeenten en zorgaanbieders om ervoor te zorgen dat er duidelijke richtlijnen komen omtrent financiering en beschikbaarheid van tolken.

Alleen dan kan Nederland voldoen aan zijn verplichtingen ten aanzien van mensenrechten door ervoor te zorgen dat elke patiënt recht heeft op begrijpelijke informatie tijdens hun behandeling.

#VIERING #INTERNATIONALE #DAG #VAN #DE #MENSENRECHTEN

Op 10 december 2024 werd wereldwijd de Internationale Dag van de Mensenrechten gevierd. Deze dag markeerde de aanneming van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens door de Verenigde Naties in 1948. Dit jaar stond het thema in het teken van het recht op wonen, een onderwerp dat steeds relevanter werd in onze moderne samenleving. 

Het Wijkraad Zuid West nam deel aan deze viering van deze VNdag en richtte zich specifiek op het belang van mensenrechten met betrekking tot huisvesting.

De Betekenis van Wonen als Mensenrecht

Het recht op wonen is een fundamenteel mensenrecht dat vaak over het hoofd wordt gezien. Het houdt niet alleen in dat mensen een dak boven hun hoofd hebben, maar ook dat zij toegang hebben tot veilige, betaalbare en geschikte huisvesting. 

Tijdens de viering reflecteerden deelnemers op hoe belangrijk dit recht is voor de waardigheid en het welzijn van individuen en gemeenschappen. 

Vrijwilligers die betrokken waren bij deze viering deelden hun ervaringen en benadrukten hoe essentieel het is om te strijden voor gelijke toegang tot huisvesting voor iedereen.

Activiteiten en Initiatieven

De viering omvatte verschillende activiteiten, waaronder workshops, lezingen en paneldiscussies waarin experts en vrijwilligers hun inzichten deelden over huisvestingskwesties. 

Er werden verhalen verteld over mensen die te maken hadden gehad met dakloosheid of onveilige woonomstandigheden. 

Deze persoonlijke getuigenissen hielpen om bewustzijn te creëren over de uitdagingen waarmee veel mensen worden geconfronteerd.

Vrijwilligerswerk speelde een cruciale rol tijdens deze evenementen. Veel vrijwilligers hielpen bij het organiseren van activiteiten, zorgden voor logistiek en ondersteunden sprekers bij hun presentaties. Hun inzet maakte het mogelijk om een breed publiek te bereiken en hen bewust te maken van het belang van mensenrechten op het gebied van wonen.

Educatie en Bewustwording

Een belangrijk aspect van de viering was educatie. Deelnemers kregen informatie over internationale verdragen die betrekking hebben op mensenrechten en huisvesting, zoals het Internationaal Verdrag inzake Economische, Sociale en Culturele Rechten (ICESCR). Dit verdrag erkent expliciet het recht op een adequate levensstandaard, inclusief voldoende huisvesting.

Door middel van educatieve sessies werden deelnemers aangemoedigd om na te denken over hun eigen rol in het bevorderen van mensenrechten binnen hun gemeenschappen. 

Vrijwilligers gaven tips over hoe individuen zich kunnen inzetten voor verandering, zoals door deelname aan lokale initiatieven of door steun te bieden aan organisaties die zich inzetten voor daklozen of kwetsbare bevolkingsgroepen.

Samenwerking met Lokale Gemeenschappen

Tijdens de viering werd ook benadrukt hoe belangrijk samenwerking is tussen verschillende belanghebbenden, waaronder lokale overheden, non-profitorganisaties en bewoners zelf. Wijkraad Zuid West werkte samen met verschillende lokale organisaties om ervoor te zorgen dat stemmen uit alle lagen van de bevolking gehoord werden.

Deze samenwerking resulteerde in concrete acties die gericht waren op verbetering van woonomstandigheden in kwetsbare wijken. Vrijwilligers hielpen bij projecten die gericht waren op renovatie van woningen, evenals initiatieven die gericht waren op bewustwording rondom huurprijzen en rechten als huurder.

Reflectie op Bereikte Resultaten

Na afloop van de viering reflecteerden deelnemers op wat er was bereikt. De gesprekken waren niet alleen inspirerend maar ook motiverend; ze toonden aan dat verandering mogelijk is wanneer gemeenschappen samenwerken voor een gemeenschappelijk doel. 

Vrijwilligers spraken vol trots over hun bijdrage aan deze belangrijke zaak en velen gaven aan dat ze zich meer betrokken voelden bij hun gemeenschap dan ooit tevoren.

De Internationale Dag van de Mensenrechten bood niet alleen een kans om stil te staan bij wat er nog moet gebeuren om iedereen toegang tot adequate huisvesting te bieden, maar ook om successen te vieren die al zijn behaald dankzij gezamenlijke inspanningen.

De viering eindigde met een oproep tot actie: iedereen werd aangemoedigd om zich in te zetten voor mensenrechten in hun eigen omgeving, vooral als het gaat om wonen.

De boodschap was duidelijk: elk individu heeft recht op een veilig thuis, en samen kunnen we ervoor zorgen dat dit recht wordt gerespecteerd en beschermd. 

De Wijkraad greep de viering aan om de Gemeente Amsterdam op te roepen om alles op alles te zetten om de huidige woningnood in de stad op te lossen. Hierbij vraagt de Wijkraad specifiek om de ontwikkeling van beleid gericht op de woonbehoeften van de snel groeiende groep Senioren, gehandicapten en éénoudergezinnen.

Hiertoe werd een brief aan de Gemeenteraad verzonden.