HOE AANGENAAM ALS BROERS EN ZUSTERS SAMEN ZITTEN - INTERRELIGIEUZE DIALOOG

Oude wijn in nieuwe zakken? Oud en nieuw anti-judaïsme

Op 14 oktober 2026 organiseerde het Overlegorgaan Joden en Christenen (OJEC) in Utrecht de conferentie Oude wijn in nieuwe zakken? Oud en nieuw anti-judaïsme. Centraal stond de vraag hoe de joods-christelijke dialoog zich kan handhaven in een tijd van politieke polarisatie, secularisatie en toenemende spanningen rond Israël en Gaza. De pogrom van 7 oktober 2023 en de daaropvolgende verwoestende oorlog in Gaza hebben de verhoudingen tussen Joden en christenen opnieuw onder druk gezet. Ook kwam de vraag aan de orde of kritiek op Israël soms samengaat met oude theologische vooroordelen tegenover het Jodendom. De conferentie onderzocht hoe kerken en synagogen kunnen voorkomen dat zij zich in zichzelf terugtrekken en hoe de dialoog nieuwe perspectieven kan bieden.

Eeuwout Klootwijk – Opening en inleiding

Eeuwout Klootwijk opende de conferentie als dagvoorzitter en plaatste het thema in de context van de actuele joods-christelijke verhoudingen. Als beleidsmedewerker van de Protestantse Kerk in Nederland op het gebied van Kerk en Israël is hij nauw betrokken bij deze relaties. De centrale vraag was hoe de dialoog kan blijven functioneren in een tijd van politieke en religieuze verwijdering. Daarbij speelt de veranderende verhouding tot Israël een belangrijke rol. Ook de afnemende invloed van institutionele religie beïnvloedt de contacten tussen kerken en synagogen. De herinnering aan de Holocaust en de betekenis daarvan voor volgende generaties vormden eveneens een belangrijk aandachtspunt. De titel van de conferentie nodigde uit om te onderzoeken of oude vooroordelen in nieuwe vormen terugkeren. De opening bood daarmee het kader voor een dag waarop theologie, geschiedenis en actuele maatschappelijke ontwikkelingen met elkaar werden verbonden.

Ruben Vis – Hoe goed en aangenaam als broers samen zitten

Ruben Vis, algemeen secretaris van het Nederlands-Israëlitisch Kerkgenootschap, verzorgde de eerste lezing. De titel verwees naar de Bijbelse gedachte dat het goed is wanneer broeders samenleven. Daarmee stond de mogelijkheid van ontmoeting tussen Joden en christenen centraal. De titel riep tegelijk de vraag op hoe deze idealen zich verhouden tot de werkelijkheid van conflicten en wederzijds wantrouwen. De geschiedenis van het christendom laat immers zien dat religieuze verwantschap niet altijd heeft geleid tot respect voor het Jodendom. Theologische interpretaties hebben soms bijgedragen aan uitsluiting en anti-judaïsme. De actuele spanningen rond Israël maken het noodzakelijk deze erfenis kritisch te onderzoeken. De bijdrage van Vis plaatste de dialoog daarmee in het spanningsveld tussen de Bijbelse oproep tot verbondenheid en de historische verantwoordelijkheid om oude tegenstellingen te overwinnen.

René de Reuver – Respons op de lezing van Ruben Vis

René de Reuver reageerde op de lezing van Ruben Vis vanuit zijn ervaring als voormalig scriba van de Protestantse Kerk in Nederland. In die functie was hij betrokken bij de landelijke koers van de Protestantse Kerk en haar relaties met het Jodendom. Zijn bijdrage bood gelegenheid om de betekenis van de dialoog voor de kerkelijke praktijk te bespreken. Daarbij is van belang hoe kerken omgaan met hun eigen theologische traditie en met de historische gevolgen daarvan. Een positieve houding tegenover het Jodendom vraagt meer dan algemene uitspraken over verbondenheid. Ook de uitleg van Bijbelteksten en de manier waarop over het Joodse volk wordt gesproken, verdienen blijvende aandacht. De oorlog in Gaza en de discussies over Israël maken deze verantwoordelijkheid extra ingewikkeld. De respons verbond zo de principiële inzet voor verzoening met de vraag hoe die inzet in kerkelijke standpunten en concrete ontmoetingen zichtbaar kan worden.

Jessica Roitman – Interview over Joodse geschiedenis en actuele verhoudingen

Jessica Roitman, hoogleraar Joodse Studies aan de Vrije Universiteit Amsterdam, werd geïnterviewd door dagvoorzitter Eeuwout Klootwijk. Vanuit haar historische expertise kon zij het gesprek plaatsen in een bredere geschiedenis van Joodse gemeenschappen en hun relaties met christelijke meerderheden. De conferentie stelde de vraag hoe oude vormen van anti-judaïsme doorwerken in hedendaagse discussies. Daarbij is het belangrijk onderscheid te maken tussen kritiek op politieke beslissingen van de Israëlische regering en vooroordelen tegenover Joden als religieuze of etnische groep. Ook de veranderende herinnering aan de Holocaust beïnvloedt de manier waarop deze discussies worden gevoerd. Historische kennis kan helpen om terugkerende patronen van uitsluiting en stereotypering te herkennen. Het interview bood daarmee ruimte om actuele spanningen te verbinden met de langere geschiedenis van Joods-christelijke verhoudingen. De precieze uitspraken van Roitman zijn op basis van het programma alleen niet vast te stellen.

Tineke de Lange en Nicolien Luitwieler – Reflectie op dialoog en spiritualiteit

Tineke de Lange en Nicolien Luitwieler verzorgden samen een bijdrage vanuit hun ervaring met respectievelijk katholieke contacten met het Jodendom en protestantse theologie. De Lange was jarenlang betrokken bij de relaties tussen de Rooms-Katholieke Kerk en Joodse gemeenschappen. Luitwieler doet onderzoek naar spiritualiteit, leiderschap en interreligieuze dialoog. Hun samenwerking bracht daarmee kerkelijke praktijk en theologische reflectie bij elkaar. Een belangrijk vraagstuk binnen de conferentie was hoe dialoog mogelijk blijft wanneer religieuze gemeenschappen zich sterker op hun eigen identiteit richten. Daarbij gaat het niet alleen om officiële verklaringen, maar ook om de houding van mensen in hun dagelijkse ontmoetingen. Spiritualiteit en leiderschap kunnen bijdragen aan een open en respectvolle omgang met religieuze verschillen. De bijdrage sloot aan bij de bredere vraag hoe de joods-christelijke dialoog ook in een veranderende samenleving betekenisvol kan blijven.

Lieve Teugels – Van Christosemitisme naar samenzweringstheorieën

Lieve Teugels, hoogleraar Judaica aan de Protestantse Theologische Universiteit, verzorgde een parallelsessie over de ontwikkeling van christelijke beeldvorming over Joden. Het aangekondigde thema, Van Christosemitisme naar Samenzweringstheorieën, wijst op de dubbelzinnigheid van christelijke waardering voor het Jodendom. Positieve aandacht voor Joodse wortels kan samengaan met een benadering waarin Joden vooral betekenis krijgen binnen een christelijk verhaal. Dat is iets anders dan het erkennen van Joden als zelfstandige religieuze gemeenschap met een eigen traditie. Aan de andere kant staan samenzweringstheorieën, waarin Joden ten onrechte worden voorgesteld als een verborgen macht die de samenleving zou beheersen. Zulke denkbeelden hebben een lange geschiedenis en kunnen zich aanpassen aan nieuwe politieke omstandigheden. De sessie bood daarmee een kader om te onderzoeken hoe religieuze voorstellingen kunnen omslaan in stereotypering en vijanddenken. De precieze voorbeelden en conclusies van Teugels zijn niet opgenomen in het beschikbare programma.

Kees Kok – Een aangeslagen ‘god’ in enkele vertaalde Jiddische gedichten

Kees Kok, onafhankelijk theoloog en medewerker van Ekklesia Leerhuis Amsterdam, richtte zich op Jiddische poëzie. In zijn werk staat de Joodse oorsprong van het christendom nadrukkelijk centraal. De aangekondigde bijdrage, Een aangeslagen ‘god’ in enkele (vertaalde) Jiddische gedichten, benaderde religieuze en historische vragen vanuit de literatuur. Poëzie kan ervaringen van verlies, vervolging en geloof zichtbaar maken die in historische of theologische beschouwingen soms moeilijk onder woorden te brengen zijn. De Jiddische taal en literatuur zijn bovendien nauw verbonden met de geschiedenis van Europese Joodse gemeenschappen. Door gedichten te vertalen en te bespreken, kan de lezer kennismaken met Joodse stemmen die in christelijke verhalen over het Jodendom niet altijd voldoende ruimte hebben gekregen. De sessie bood daarmee een literair perspectief op de religieuze en menselijke gevolgen van antisemitisme. Welke gedichten precies zijn behandeld, blijkt niet uit de beschikbare informatie.

Henk Scholder – Lernen rond moeilijke teksten

Henk Scholder, judaïcus, docent en auteur, leidde een parallelsessie met als titel Lernen rond moeilijke teksten. Het begrip lernen verwijst naar een vorm van gezamenlijk leren en tekststudie die sterk met de Joodse traditie wordt geassocieerd. Daarbij gaat het niet uitsluitend om het vinden van één juiste uitleg, maar ook om het onderzoeken van verschillende interpretaties en het gesprek daarover. Moeilijke Bijbelteksten kunnen aanleiding geven tot vragen over de verhouding tussen Jodendom en christendom. Vooral teksten die in de christelijke traditie negatief over Joden zijn uitgelegd, vragen om historische en theologische zorgvuldigheid. Gezamenlijke tekststudie kan helpen om vertrouwde interpretaties opnieuw te beoordelen en andere perspectieven serieus te nemen. Zo ontstaat ruimte voor kritische zelfreflectie en wederzijds begrip. De sessie sloot aan bij de centrale gedachte van de conferentie dat een vernieuwde dialoog ook vraagt om een andere manier van lezen en luisteren.

Karma Ben Johanan – De joods-christelijke dialoog voorbij het westerse liberalisme

De Israëlische historica en hoogleraar Karma Ben Johanan verzorgde de afsluitende publiekslezing. Haar onderzoek richt zich op de geschiedenis van religies en in het bijzonder op de ontwikkeling van de katholiek-joodse betrekkingen sinds de twintigste eeuw. Zij plaatste de naoorlogse dialoog in een veranderende mondiale context. De verzoening tussen Joden en christenen kreeg na de Holocaust mede vorm binnen het westerse liberalisme, met nadruk op democratie, pluralisme en historische verantwoordelijkheid. Volgens de in de aankondiging geschetste benadering staat dit model tegenwoordig onder druk. Westerse christenen ervaren steeds vaker hun positie als die van een religieuze minderheid, terwijl Israëlische Joden een soevereine meerderheidscultuur hebben opgebouwd. Ook christenen in het mondiale Zuiden en het Midden-Oosten kijken soms kritisch naar het begrip ‘joods-christelijk’, omdat zij daarin westerse machtsverhoudingen of uitsluiting van moslims herkennen. Ben Johanan stelde daarmee de vraag of de dialoog opnieuw vorm kan krijgen buiten de vanzelfsprekendheden van het westerse liberalisme. Haar bijdrage verbreedde het gesprek van historische verzoening naar de vraag hoe Joden en christenen elkaar in een veranderende wereld werkelijk kunnen ontmoeten.

Vragen uit de zaal en afsluiting

Na de lezing van Karma Ben Johanan was er gelegenheid voor vragen uit de zaal. Daarmee konden deelnemers nader ingaan op de uitdagingen voor de joods-christelijke dialoog en op de mogelijkheden om de naoorlogse traditie van verzoening te vernieuwen. De centrale spanning bleef die tussen religieuze verbondenheid en politieke verdeeldheid. Vooral de verhouding tot Israël, de oorlog in Gaza en de uiteenlopende ervaringen van Joodse en christelijke gemeenschappen vragen om een zorgvuldige benadering. Ook de vraag hoe kerken hun historische verantwoordelijkheid kunnen blijven erkennen, is van blijvend belang. De conferentie werd om 17.00 uur afgesloten.

Conclusie

De OJEC-conferentie Oude wijn in nieuwe zakken? Oud en nieuw anti-judaïsme plaatste de joods-christelijke dialoog in een tijd van ingrijpende veranderingen. De bijdragen verbonden kerkelijke verantwoordelijkheid, historische analyse, theologische reflectie, literatuur en interreligieuze ontmoeting. Een belangrijke uitdaging is het herkennen van oude anti-Joodse denkbeelden wanneer die in nieuwe politieke of religieuze vormen verschijnen. Tegelijkertijd vraagt de dialoog om meer dan het bestrijden van vooroordelen: zij vereist ook bereidheid om de eigen traditie kritisch te onderzoeken en de ander als zelfstandige gesprekspartner te erkennen. De lezing van Karma Ben Johanan verbreedde dit perspectief door de vraag te stellen of de dialoog ook buiten het traditionele westerse kader kan worden vormgegeven. Daarmee stond niet alleen het behoud van verworvenheden centraal, maar ook de noodzaak om nieuwe vormen van ontmoeting te ontwikkelen. De centrale vraag blijft of kerken en synagogen, ondanks politieke en religieuze tegenstellingen, ruimte kunnen blijven maken voor wederzijds luisteren, historische eerlijkheid en duurzame verbondenheid.

#PAARSE #VRIJDAG, #IEDEREEN #MAG #ER #ZIJN.

 

#PAARSE #VRIJDAG #OP #SCHOLEN #IN #ZUID #WEST. #IEDEREEN #MAG #ER #ZIJN.

Wist u dat scholen in onze wijk elk jaar meedoen aan Paarse Vrijdag? Op deze speciale dag kleuren de gangen van scholen in heel Nederland én in onze eigen wijk paars.

Leerlingen en docenten dragen paarse kleding om te laten zien dat ze solidair zijn met de LHBTQIA+ gemeenschap. Het hoofddoel is eenvoudig maar krachtig: een schoolklimaat creëren waarin iedereen zich veilig en geaccepteerd voelt, ongeacht seksuele oriëntatie of genderidentiteit.

Als wijkraad vinden we het belangrijk dat onze wijk een veilige plek is voor iedereen – jong en oud. Uit landelijk onderzoek blijkt namelijk dat jongeren uit de regenboogcirkel op school nog te vaak te maken krijgen met uitsluiting of onveilige situaties.

Initiatieven zoals Paarse Vrijdag, vaak georganiseerd in samenwerking met leerlingen en actieve GSA's (Gender and Sexuality Alliances), helpen om dit onderwerp bespreekbaar te maken.

Het leert onze wijkjeugd dat diversiteit geen bedreiging is, maar juist een waardevolle rijkdom van onze samenleving.

Natuurlijk vraagt dit om een zorgvuldige en veilige aanpak. Goede voorlichting en begrip binnen zowel het docententeam als onder ouders zijn hierbij onmisbaar.

Laten we als wijk trots zijn op de scholen in Zuid die de moed en openheid tonen om te bouwen aan een inclusieve generatie.

Want pas wanneer iedereen zichzelf kan en mag zijn, is onze wijk echt compleet.

Wat vindt u van de aandacht voor diversiteit op de scholen in onze wijk, en hoe zorgt uw straat voor een sociaal veilige omgeving voor al onze jongeren?

Voor meer info omtrent Paarse Vrijdag:

https://www.movisie.nl/.../paarse-vrijdag-iedereen-veilig-

School's cool Nederland

#WEEK #VAN #DE #TOEGANKELIJKHEID: RONDE TAFELGESPREK

 

AFRONDING STAGE SOCIAL WORK BIJ WIJKRAAD

 

STAGAIRE SOCIAL WORK 

ROND STAGE SUCCESVOL AF

VEEL GELUK MET AFSTUDEREN!

#WIJKRAAD #CERTIFICEERT #ACHT #NIEUWE #VERTROUWENSPERSONEN

FEEST! DE WIJKRAAD HEEFT ACHT NIEUWE #VERTROUWENSPERSONEN #OPGELEID, INMIDDELS ZIJN ZIJ #GECERTIFICEERD.

 

 

WIJKRAAD BIJ HERDENKING 

SLAVERNIJVERLEDEN IN OOSTERPARK

#WIJKRAAD #FELICITEERT #SCHOLIEREN #MET #BEHAALDE #DIPLOMA'S!

 

#WIJKRAAD #WENST #ALLE #GESLAAGDE #SCHOLIEREN 
#VAN #HARTE #PROFICIAT!

SCHOLEN IN ZUID, 3: HET JOKE SMIT COLLEGE

 

Het Joke Smit College: een baken van emancipatie en architectuur in Amsterdam-Zuid

Het Joke Smit College, gelegen aan de schilderachtige Reijnier Vinkeleskade 62, is veel meer dan een reguliere onderwijsinstelling. Als school voor Voortgezet Algemeen Volwassenenonderwijs (VAVO) vervult het een cruciale maatschappelijke rol in de regio Amsterdam door (jong)volwassenen een "tweede kans" te bieden op een vmbo-tl, havo of vwo-diploma.

De school is vernoemd naar de iconische feministe Joke Smit (1933–1981), die streed voor de economische zelfstandigheid en educatieve ontplooiing van vrouwen.

Waar de school in de jaren tachtig begon als een 'moedermavo' voor vrouwen die hun opleiding hadden onderbroken voor het gezin, is het tegenwoordig een diverse leeromgeving voor iedereen vanaf 18 jaar die wil 'stapelen', herprofileren of een onderbroken schoolloopbaan wil hervatten.

Een monument in Amsterdamse School-stijl

Het gebouw zelf is een architectonisch meesterwerk dat nauw verbonden is met de geschiedenis van Amsterdam-Zuid en het Plan Zuid van H.P. Berlage.

Geopend in 1926 als het Gemeentelijk Meisjeslyceum, werd het ontworpen door Nicolaas Lansdorp in de karakteristieke Amsterdamse School-stijl.

Deze stroming kenmerkt zich door expressief baksteengebruik, sculpturale details en een integratie van kunst en architectuur, ook wel een Gesamtkunstwerk genoemd.

De gevel wordt gesierd door beeldhouwwerken van de beroemde stadsbeeldhouwer Hildo Krop, wiens werk symbool staat voor de sociale idealen van die tijd.

De Oertijd in de Hal: De Wandschilderingen van Maria Hubrecht

Binnen in de hal van het college bevindt zich een verborgen schat: zeven monumentale wandschilderingen van Maria Hubrecht (1865–1950), vervaardigd tussen 1925 en 1928. Deze doeken, die in totaal 65 vierkante meter beslaan, verbeelden de geologische geschiedenis van de aarde—van het Cambrium tot het Krijt.

Hubrecht, een autodidact uit een gegoede familie, wilde met deze "schoolplaten op doek" de jeugd verwonderen over het ontstaan van de wereld.

Na een succesvolle restauratie en crowdfunding in 2017, waarbij ook feministe Hedy d’Ancona betrokken was, schitteren deze werken weer als educatief en artistiek erfgoed.

Onderwijs met een missie

Vandaag de dag staat het Joke Smit College voor een veilig leerklimaat waarin groei, integratie en participatie centraal staan. Met een persoonlijke aanpak en intensieve begeleiding slaagt jaarlijks een hoog percentage leerlingen; in het schooljaar 2022-2023 behaalden 352 leerlingen hun diploma en werden er 1.737 certificaten uitgereikt.

De school blijft vernieuwen door inzet op duurzaamheid, zoals zonnepanelen en isolatie, en door projecten rondom effectieve leerstrategieën en AI in het onderwijs.

Het college fungeert hiermee als een vitale schakel in de Amsterdamse onderwijsketen, trouw aan de emancipatoire geest van haar naamgeefster.

EXTRA SUBSIDIE VOOR AANPAK VOCHT & SCHIMMEL

Vocht- en schimmelproblematiek is een hardnekkig vraagstuk dat de leefbaarheid in onze wijk direct aantast. In de buurten van Nieuw-West, waar een aanzienlijk deel van de woningvoorraad bestaat uit naoorlogse portiekflats en corporatiewoningen, is de bouwkundige staat van panden vaak de hoofdoorzaak van deze problemen. 

Extra middelen vrijgemaakt

De gemeente Amsterdam heeft, in samenwerking met de woningcorporaties (zoals Ymere, Stadgenoot, Rochdale en Eigen Haard), een extra investering van 3,3 miljoen euro vrijgemaakt voor de komende 2,5 jaar om deze problematiek structureel aan te pakken.

Deze middelen zijn specifiek bedoeld om sneller diagnoses te stellen en technische gebreken te herstellen, zodat bewoners niet langer in ongezonde omstandigheden hoeven te leven. 

Ontstaan van vocht en schimmel

Wanneer warme, vochtige lucht (door koken, douchen of ademhaling) in contact komt met een koude buitenmuur die onvoldoende geïsoleerd is, daalt de temperatuur onder het dauwpunt en treedt condensatie op.

In veel woningen in Zuid-West is de isolatiewaarde van de gevels ontoereikend voor de moderne levensstijl, waarbij we meer tijd binnenshuis doorbrengen. 

Bewoners van vochtige huizen lopen een significant hoger risico lopen op chronische luchtweginfecties en astma.

Sinds de start van de gezamenlijke aanpak in november 2023 zijn er in Amsterdam al circa 7.700 meldingen binnengekomen.

Voor onze wijkraad is het essentieel dat bewoners weten dat er nu striktere afspraken gelden:

1. Snelle opvolging: Na een melding bij de corporatie moet er binnen twee weken een vakman langskomen voor onderzoek.
2. Gespecialiseerde teams: Elke corporatie heeft nu een eigen 'vocht- en schimmelteam' dat niet alleen de schimmel verwijdert, maar ook de technische bron (zoals lekkages of optrekkend vocht) aanpakt. 
3. Onafhankelijke evaluatie: De DSP-groep voert momenteel een onafhankelijk onderzoek uit naar de ervaringen van bewoners om de aanpak verder te verfijnen. 
   
   

Wat kunt u doen als bewoner? 

Hoewel de corporatie verantwoordelijk is voor de bouwkundige staat, is ventilatie cruciaal om de vochtbalans te herstellen. De wijkraad adviseert de "Vier V's": Verwijderen (direct schoonmaken), Vocht beperken, Ventileren en Verwarmen.

Indien uw verhuurder niet adequaat reageert, biedt Stichting !WOON kosteloze ondersteuning en kan er een melding worden gedaan bij het gemeentelijk meldpunt Woningonderhoud. 

De extra subsidie is een noodzakelijke stap om de woningen in Amsterdam Zuid-West weer "schoon, heel en veilig" te maken. Wij blijven als wijkraad de voortgang nauwgezet volgen.

WIJKRAAD WENST BEWONERS FIJNE PAASDAGEN / KOOSJERE PESACH

WIJKRAAD ZUID WEST AMSTERDAM wenst bewoners van ganser harte een fijn en #gezegend #Paasweekeinde, de Joodse bewoners wensen we een koosjere Pesach. 

In de Hoofddorppleinbuurt vond een fijne zoektocht naar de verborgen paaseieren plaats waaraan tientallen enthousiaste bewoners deel namen!

#COLLECTIEVE #BUURTINITIATIEVEN

 

Op donderdag 4 september 2025 vond het Amsterdamse Stadsgesprek plaats, geheel gewijd aan het thema collectieve buurtinitiatieven. De centrale vraag van de bijeenkomst was hoe bewoners gezamenlijk hun buurt groener, socialer en leefbaarder kunnen maken.

Dit Stadsgesprek benadrukte de cruciale rol van bewoners bij het nemen van eigenaarschap en zeggenschap over hun directe leefomgeving, en hoe dergelijke initiatieven bijdragen aan zowel sociale cohesie als een veerkrachtige buurt. Voorbeelden varieerden van buurtmoestuinen tot gezamenlijke afvalinzameling, allen illustraties van de kracht van gemeenschappelijke actie.

Het programma omvatte diverse sprekers en discussies, met een prominente rol voor Stan Majoor. Majoor, bekend als lector Grootstedelijke Vraagstukken aan de Hogeschool van Amsterdam en bijzonder hoogleraar Lokale Planologische Professionals aan de Universiteit van Amsterdam, deelde zijn inzichten over de dynamiek van stedelijke ontwikkeling en de rol van bewonersparticipatie daarin.

Zijn bijdrage spitste zich toe op de theoretische kaders en praktische implicaties van collectieve initiatieven binnen de stedelijke context. Hij benadrukte dat succesvolle buurtinitiatieven vaak voortkomen uit een combinatie van bottom-up energie en een faciliterende rol van lokale overheden en maatschappelijke organisaties.

De discussies tijdens het Stadsgesprek legden de nadruk op de uitdagingen en kansen die collectieve buurtinitiatieven met zich meebrengen. Een belangrijke uitdaging is het mobiliseren en behouden van bewonersbetrokkenheid op de lange termijn. Dit vereist vaak flexibele structuren en het vermogen om in te spelen op veranderende behoeften binnen de buurt.

Kansen liggen in de versterking van sociale netwerken, het vergroten van de leefbaarheid door concrete projecten (zoals het aanleggen van groen of het organiseren van buurtactiviteiten), en het bevorderen van een gevoel van gemeenschap en eigenaarschap.

Deelnemers deelden diverse praktijkvoorbeelden, variërend van kleine, informele groepen die een speelplaats opknappen tot meer gestructureerde stichtingen die zich richten op duurzaamheid in de wijk.

Een terugkerend thema was de samenwerking tussen bewoners, gemeente en andere stakeholders. Hoewel bewonersinitiatieven primair vanuit de gemeenschap komen, is ondersteuning vanuit de gemeente vaak essentieel voor het verkrijgen van vergunningen, financiering of toegang tot middelen.

Majoor benadrukte in zijn presentatie het belang van een adaptieve en responsieve overheid die niet alleen regels handhaaft, maar ook ruimte creëert voor experiment en innovatie vanuit de buurt.

De aanwezigen waren het erover eens dat een open dialoog en wederzijds begrip cruciaal zijn voor het succes van dergelijke samenwerkingen. Het Stadsgesprek heeft waardevolle inzichten opgeleverd over hoe collectieve buurtinitiatieven kunnen bijdragen aan een veerkrachtige en levendige stad, en heeft de weg geplaveid voor verdere samenwerking en ontwikkeling op dit gebied.