HOE AANGENAAM ALS BROERS EN ZUSTERS SAMEN ZITTEN - INTERRELIGIEUZE DIALOOG

Oude wijn in nieuwe zakken? Oud en nieuw anti-judaïsme

Op 14 oktober 2026 organiseerde het Overlegorgaan Joden en Christenen (OJEC) in Utrecht de conferentie Oude wijn in nieuwe zakken? Oud en nieuw anti-judaïsme. Centraal stond de vraag hoe de joods-christelijke dialoog zich kan handhaven in een tijd van politieke polarisatie, secularisatie en toenemende spanningen rond Israël en Gaza. De pogrom van 7 oktober 2023 en de daaropvolgende verwoestende oorlog in Gaza hebben de verhoudingen tussen Joden en christenen opnieuw onder druk gezet. Ook kwam de vraag aan de orde of kritiek op Israël soms samengaat met oude theologische vooroordelen tegenover het Jodendom. De conferentie onderzocht hoe kerken en synagogen kunnen voorkomen dat zij zich in zichzelf terugtrekken en hoe de dialoog nieuwe perspectieven kan bieden.

Eeuwout Klootwijk – Opening en inleiding

Eeuwout Klootwijk opende de conferentie als dagvoorzitter en plaatste het thema in de context van de actuele joods-christelijke verhoudingen. Als beleidsmedewerker van de Protestantse Kerk in Nederland op het gebied van Kerk en Israël is hij nauw betrokken bij deze relaties. De centrale vraag was hoe de dialoog kan blijven functioneren in een tijd van politieke en religieuze verwijdering. Daarbij speelt de veranderende verhouding tot Israël een belangrijke rol. Ook de afnemende invloed van institutionele religie beïnvloedt de contacten tussen kerken en synagogen. De herinnering aan de Holocaust en de betekenis daarvan voor volgende generaties vormden eveneens een belangrijk aandachtspunt. De titel van de conferentie nodigde uit om te onderzoeken of oude vooroordelen in nieuwe vormen terugkeren. De opening bood daarmee het kader voor een dag waarop theologie, geschiedenis en actuele maatschappelijke ontwikkelingen met elkaar werden verbonden.

Ruben Vis – Hoe goed en aangenaam als broers samen zitten

Ruben Vis, algemeen secretaris van het Nederlands-Israëlitisch Kerkgenootschap, verzorgde de eerste lezing. De titel verwees naar de Bijbelse gedachte dat het goed is wanneer broeders samenleven. Daarmee stond de mogelijkheid van ontmoeting tussen Joden en christenen centraal. De titel riep tegelijk de vraag op hoe deze idealen zich verhouden tot de werkelijkheid van conflicten en wederzijds wantrouwen. De geschiedenis van het christendom laat immers zien dat religieuze verwantschap niet altijd heeft geleid tot respect voor het Jodendom. Theologische interpretaties hebben soms bijgedragen aan uitsluiting en anti-judaïsme. De actuele spanningen rond Israël maken het noodzakelijk deze erfenis kritisch te onderzoeken. De bijdrage van Vis plaatste de dialoog daarmee in het spanningsveld tussen de Bijbelse oproep tot verbondenheid en de historische verantwoordelijkheid om oude tegenstellingen te overwinnen.

René de Reuver – Respons op de lezing van Ruben Vis

René de Reuver reageerde op de lezing van Ruben Vis vanuit zijn ervaring als voormalig scriba van de Protestantse Kerk in Nederland. In die functie was hij betrokken bij de landelijke koers van de Protestantse Kerk en haar relaties met het Jodendom. Zijn bijdrage bood gelegenheid om de betekenis van de dialoog voor de kerkelijke praktijk te bespreken. Daarbij is van belang hoe kerken omgaan met hun eigen theologische traditie en met de historische gevolgen daarvan. Een positieve houding tegenover het Jodendom vraagt meer dan algemene uitspraken over verbondenheid. Ook de uitleg van Bijbelteksten en de manier waarop over het Joodse volk wordt gesproken, verdienen blijvende aandacht. De oorlog in Gaza en de discussies over Israël maken deze verantwoordelijkheid extra ingewikkeld. De respons verbond zo de principiële inzet voor verzoening met de vraag hoe die inzet in kerkelijke standpunten en concrete ontmoetingen zichtbaar kan worden.

Jessica Roitman – Interview over Joodse geschiedenis en actuele verhoudingen

Jessica Roitman, hoogleraar Joodse Studies aan de Vrije Universiteit Amsterdam, werd geïnterviewd door dagvoorzitter Eeuwout Klootwijk. Vanuit haar historische expertise kon zij het gesprek plaatsen in een bredere geschiedenis van Joodse gemeenschappen en hun relaties met christelijke meerderheden. De conferentie stelde de vraag hoe oude vormen van anti-judaïsme doorwerken in hedendaagse discussies. Daarbij is het belangrijk onderscheid te maken tussen kritiek op politieke beslissingen van de Israëlische regering en vooroordelen tegenover Joden als religieuze of etnische groep. Ook de veranderende herinnering aan de Holocaust beïnvloedt de manier waarop deze discussies worden gevoerd. Historische kennis kan helpen om terugkerende patronen van uitsluiting en stereotypering te herkennen. Het interview bood daarmee ruimte om actuele spanningen te verbinden met de langere geschiedenis van Joods-christelijke verhoudingen. De precieze uitspraken van Roitman zijn op basis van het programma alleen niet vast te stellen.

Tineke de Lange en Nicolien Luitwieler – Reflectie op dialoog en spiritualiteit

Tineke de Lange en Nicolien Luitwieler verzorgden samen een bijdrage vanuit hun ervaring met respectievelijk katholieke contacten met het Jodendom en protestantse theologie. De Lange was jarenlang betrokken bij de relaties tussen de Rooms-Katholieke Kerk en Joodse gemeenschappen. Luitwieler doet onderzoek naar spiritualiteit, leiderschap en interreligieuze dialoog. Hun samenwerking bracht daarmee kerkelijke praktijk en theologische reflectie bij elkaar. Een belangrijk vraagstuk binnen de conferentie was hoe dialoog mogelijk blijft wanneer religieuze gemeenschappen zich sterker op hun eigen identiteit richten. Daarbij gaat het niet alleen om officiële verklaringen, maar ook om de houding van mensen in hun dagelijkse ontmoetingen. Spiritualiteit en leiderschap kunnen bijdragen aan een open en respectvolle omgang met religieuze verschillen. De bijdrage sloot aan bij de bredere vraag hoe de joods-christelijke dialoog ook in een veranderende samenleving betekenisvol kan blijven.

Lieve Teugels – Van Christosemitisme naar samenzweringstheorieën

Lieve Teugels, hoogleraar Judaica aan de Protestantse Theologische Universiteit, verzorgde een parallelsessie over de ontwikkeling van christelijke beeldvorming over Joden. Het aangekondigde thema, Van Christosemitisme naar Samenzweringstheorieën, wijst op de dubbelzinnigheid van christelijke waardering voor het Jodendom. Positieve aandacht voor Joodse wortels kan samengaan met een benadering waarin Joden vooral betekenis krijgen binnen een christelijk verhaal. Dat is iets anders dan het erkennen van Joden als zelfstandige religieuze gemeenschap met een eigen traditie. Aan de andere kant staan samenzweringstheorieën, waarin Joden ten onrechte worden voorgesteld als een verborgen macht die de samenleving zou beheersen. Zulke denkbeelden hebben een lange geschiedenis en kunnen zich aanpassen aan nieuwe politieke omstandigheden. De sessie bood daarmee een kader om te onderzoeken hoe religieuze voorstellingen kunnen omslaan in stereotypering en vijanddenken. De precieze voorbeelden en conclusies van Teugels zijn niet opgenomen in het beschikbare programma.

Kees Kok – Een aangeslagen ‘god’ in enkele vertaalde Jiddische gedichten

Kees Kok, onafhankelijk theoloog en medewerker van Ekklesia Leerhuis Amsterdam, richtte zich op Jiddische poëzie. In zijn werk staat de Joodse oorsprong van het christendom nadrukkelijk centraal. De aangekondigde bijdrage, Een aangeslagen ‘god’ in enkele (vertaalde) Jiddische gedichten, benaderde religieuze en historische vragen vanuit de literatuur. Poëzie kan ervaringen van verlies, vervolging en geloof zichtbaar maken die in historische of theologische beschouwingen soms moeilijk onder woorden te brengen zijn. De Jiddische taal en literatuur zijn bovendien nauw verbonden met de geschiedenis van Europese Joodse gemeenschappen. Door gedichten te vertalen en te bespreken, kan de lezer kennismaken met Joodse stemmen die in christelijke verhalen over het Jodendom niet altijd voldoende ruimte hebben gekregen. De sessie bood daarmee een literair perspectief op de religieuze en menselijke gevolgen van antisemitisme. Welke gedichten precies zijn behandeld, blijkt niet uit de beschikbare informatie.

Henk Scholder – Lernen rond moeilijke teksten

Henk Scholder, judaïcus, docent en auteur, leidde een parallelsessie met als titel Lernen rond moeilijke teksten. Het begrip lernen verwijst naar een vorm van gezamenlijk leren en tekststudie die sterk met de Joodse traditie wordt geassocieerd. Daarbij gaat het niet uitsluitend om het vinden van één juiste uitleg, maar ook om het onderzoeken van verschillende interpretaties en het gesprek daarover. Moeilijke Bijbelteksten kunnen aanleiding geven tot vragen over de verhouding tussen Jodendom en christendom. Vooral teksten die in de christelijke traditie negatief over Joden zijn uitgelegd, vragen om historische en theologische zorgvuldigheid. Gezamenlijke tekststudie kan helpen om vertrouwde interpretaties opnieuw te beoordelen en andere perspectieven serieus te nemen. Zo ontstaat ruimte voor kritische zelfreflectie en wederzijds begrip. De sessie sloot aan bij de centrale gedachte van de conferentie dat een vernieuwde dialoog ook vraagt om een andere manier van lezen en luisteren.

Karma Ben Johanan – De joods-christelijke dialoog voorbij het westerse liberalisme

De Israëlische historica en hoogleraar Karma Ben Johanan verzorgde de afsluitende publiekslezing. Haar onderzoek richt zich op de geschiedenis van religies en in het bijzonder op de ontwikkeling van de katholiek-joodse betrekkingen sinds de twintigste eeuw. Zij plaatste de naoorlogse dialoog in een veranderende mondiale context. De verzoening tussen Joden en christenen kreeg na de Holocaust mede vorm binnen het westerse liberalisme, met nadruk op democratie, pluralisme en historische verantwoordelijkheid. Volgens de in de aankondiging geschetste benadering staat dit model tegenwoordig onder druk. Westerse christenen ervaren steeds vaker hun positie als die van een religieuze minderheid, terwijl Israëlische Joden een soevereine meerderheidscultuur hebben opgebouwd. Ook christenen in het mondiale Zuiden en het Midden-Oosten kijken soms kritisch naar het begrip ‘joods-christelijk’, omdat zij daarin westerse machtsverhoudingen of uitsluiting van moslims herkennen. Ben Johanan stelde daarmee de vraag of de dialoog opnieuw vorm kan krijgen buiten de vanzelfsprekendheden van het westerse liberalisme. Haar bijdrage verbreedde het gesprek van historische verzoening naar de vraag hoe Joden en christenen elkaar in een veranderende wereld werkelijk kunnen ontmoeten.

Vragen uit de zaal en afsluiting

Na de lezing van Karma Ben Johanan was er gelegenheid voor vragen uit de zaal. Daarmee konden deelnemers nader ingaan op de uitdagingen voor de joods-christelijke dialoog en op de mogelijkheden om de naoorlogse traditie van verzoening te vernieuwen. De centrale spanning bleef die tussen religieuze verbondenheid en politieke verdeeldheid. Vooral de verhouding tot Israël, de oorlog in Gaza en de uiteenlopende ervaringen van Joodse en christelijke gemeenschappen vragen om een zorgvuldige benadering. Ook de vraag hoe kerken hun historische verantwoordelijkheid kunnen blijven erkennen, is van blijvend belang. De conferentie werd om 17.00 uur afgesloten.

Conclusie

De OJEC-conferentie Oude wijn in nieuwe zakken? Oud en nieuw anti-judaïsme plaatste de joods-christelijke dialoog in een tijd van ingrijpende veranderingen. De bijdragen verbonden kerkelijke verantwoordelijkheid, historische analyse, theologische reflectie, literatuur en interreligieuze ontmoeting. Een belangrijke uitdaging is het herkennen van oude anti-Joodse denkbeelden wanneer die in nieuwe politieke of religieuze vormen verschijnen. Tegelijkertijd vraagt de dialoog om meer dan het bestrijden van vooroordelen: zij vereist ook bereidheid om de eigen traditie kritisch te onderzoeken en de ander als zelfstandige gesprekspartner te erkennen. De lezing van Karma Ben Johanan verbreedde dit perspectief door de vraag te stellen of de dialoog ook buiten het traditionele westerse kader kan worden vormgegeven. Daarmee stond niet alleen het behoud van verworvenheden centraal, maar ook de noodzaak om nieuwe vormen van ontmoeting te ontwikkelen. De centrale vraag blijft of kerken en synagogen, ondanks politieke en religieuze tegenstellingen, ruimte kunnen blijven maken voor wederzijds luisteren, historische eerlijkheid en duurzame verbondenheid.

WIJKRAAD BEZOEKT BOEDHISTISCHE TEMPEL - #ONTMOETING #EN #DIALOOG

 

INTERRELIGIEUZE DIALOOG 

& ONTMOETING 

WIJKRAAD BEZOEKT 

BOEDHISTISCHE TEMPEL

#WIJKRAAD #IN #GESPREK #MET #SOEFI #GROOTMEESTER

 

Interreligie: dialoog en ontmoeting met 

TURKSE SOEFI GROOTMEESTER

#WETGEVING #AANGESCHERPT: GEMEENTE ORGANISEERT BERAAD #OVER #MOSLIMDISCRIMINATIE

#WETGEVING #AANGESCHERPT: GEMEENTE ORGANISEERT BERAAD #OVER #MOSLIMDISCRIMINATIE

Op maandag 11 mei 2026 vond in de Muiderkerk in Amsterdam-Oost een belangrijke informatie- en gespreksbijeenkomst plaats, georganiseerd door Stadsdeel Oost in samenwerking met Projectbureau Zasja/Roemer van Oordt.

De bijeenkomst, die duurde van 09:30 tot 12:00 uur, stond in het teken van de bestrijding van moslimdiscriminatie en moslimhaat, met een specifieke focus op de ervaringen van moslima’s.

De bijeenkomst bood een platform voor dialoog tussen bewoners, politie, het Openbaar Ministerie (OM) en antidiscriminatievoorzieningen. Stadsdeelbestuurder Jan-Bert Vroege benadrukte bij de opening het belang van een veilige buurt waarin iedereen zich welkom voelt, en erkende dat discriminatie in Amsterdam-Oost nog te vaak voorkomt en een grote impact heeft op de sociale cohesie.

Tijdens het programma werd dieper ingegaan op de structurele aard van moslimdiscriminatie. Experts van Projectbureau Zasja lichtten toe dat dit geen optelsom van incidenten is, maar een diepgeworteld maatschappelijk probleem dat sinds 2023 in intensiteit is toegenomen.

Een cruciaal onderdeel van de sessie was de rol van Discriminatie.nl Regio Amsterdam (DRA). De consulenten legden uit dat hun rol primair ligt bij het bieden van een luisterend oor, advies en ondersteuning bij bemiddeling.

Zij benadrukten dat het voor slachtoffers essentieel is om melding te maken, ook bij twijfel, aangezien meldingen de basis vormen voor beleidsvorming.

De politie en het Openbaar Ministerie boden inzicht in de juridische kaders. Er werd uitgebreid stilgestaan bij het verschil tussen een melding (voor registratie) en een aangifte (gericht op vervolging).

Sinds 1 juli 2025 is de wetgeving aangescherpt; op grond van artikel 44bis van het Wetboek van Strafrecht kunnen discriminatoire motieven nu expliciet leiden tot strafverzwaring.

Het OM verduidelijkte de drie juridische categorieën van strafbare discriminatie: specifieke discriminatiedelicten (zoals groepsbelediging), strafbare uitsluiting (bijvoorbeeld weigering op basis van geloof) en het discriminatie-aspect bij andere delicten.


De bijeenkomst in de Muiderkerk diende niet alleen als informatiebron, maar ook als een moment van erkenning voor de slachtoffers. 

Hoewel er geen lunch werd geserveerd, was er na afloop ruimte voor informeel contact, waarbij de noodzaak voor een structurele aanpak en nauwere samenwerking tussen formele instanties en het maatschappelijk middenveld werd onderstreept.

#STADSGESPREK: #ZONDER #VEBINDING #GEEN #STAD

Op een inspirerende middag vond het StadsGesprek plaats, een evenement dat zich richtte op het maken van impact op de samenleving. Dit jaar stond de bijeenkomst in het teken van verbinding en sociale cohesie binnen de stad. De uitreiking van de prijs aan de Buurtprofessional van het jaar 2024 was een hoogtepunt van deze bijeenkomst. Het belang van verbinding in stedelijke omgevingen kan niet worden onderschat, vooral in een tijd waarin sociale isolatie en fragmentatie steeds meer voorkomen.

Het Belang van Verbinding

Tijdens het StadsGesprek werd duidelijk dat verbinding essentieel is voor de ontwikkeling en het welzijn van stedelijke gemeenschappen. Juryleden Femke Roosma, Brahim Abid en Deborah Lauria deelden hun inzichten over hoe verbindingen tussen mensen kunnen bijdragen aan een sterkere sociale cohesie. Roosma benadrukte dat steden niet alleen fysieke ruimtes zijn, maar ook sociale netwerken die mensen met elkaar verbinden. Deze netwerken zijn cruciaal voor het creëren van een gevoel van gemeenschap en saamhorigheid.

Brahim Abid voegde hieraan toe dat stadsdelen zoals Noord, waar hij als voorzitter actief is, specifieke uitdagingen ondervinden als het gaat om verbinding. Hij sprak over de diversiteit binnen stadsdelen en hoe deze diversiteit zowel kansen als obstakels biedt voor sociale cohesie. Het bevorderen van interactie tussen verschillende groepen is noodzakelijk om ervoor te zorgen dat iedereen zich gehoord en betrokken voelt.

Deborah Lauria, met haar ervaring bij Cliëntenbelang Amsterdam, benadrukte het belang van inclusiviteit in stadsontwikkeling. Ze stelde dat beleid gericht moet zijn op het versterken van netwerken tussen bewoners, vooral degenen die vaak gemarginaliseerd worden. Door hen te betrekken bij besluitvormingsprocessen kunnen we ervoor zorgen dat hun stemmen worden gehoord en dat ze actief deelnemen aan hun gemeenschap.

De Rol van Buurtprofessionals

Een belangrijk aspect dat tijdens de bijeenkomst naar voren kwam, was de rol van buurtprofessionals in het bevorderen van verbinding binnen gemeenschappen. Deze professionals fungeren als bruggenbouwers tussen bewoners en lokale overheid, en spelen een cruciale rol in het faciliteren van communicatie en samenwerking.

De Buurtprofessional van het jaar 2024 werd gekozen op basis van hun impact op de gemeenschap. Hun werk omvatte niet alleen praktische ondersteuning aan bewoners, maar ook initiatieven die gericht waren op het versterken van sociale netwerken. Dit kan variëren van het organiseren van buurtbijeenkomsten tot het faciliteren van projecten die gericht zijn op gemeenschappelijke belangen.

Het erkennen en waarderen van deze professionals is essentieel voor hun motivatie en effectiviteit. Het StadsGesprek bood een platform om hun bijdragen zichtbaar te maken en andere buurtprofessionals te inspireren om soortgelijke initiatieven te ontplooien.

Sociale Cohesie in Praktijk

Tijdens verschillende paneldiscussies werden voorbeelden gedeeld over hoe sociale cohesie in praktijk kan worden gebracht. Een voorbeeld was een project waarbij bewoners werden aangemoedigd om samen te werken aan lokale tuinprojecten. Dit soort initiatieven bevordert niet alleen samenwerking maar ook begrip tussen verschillende groepen binnen de gemeenschap.

Daarnaast werd er gesproken over technologie als middel om verbinding te stimuleren. Digitale platforms kunnen dienen als hulpmiddelen voor communicatie tussen bewoners, vooral in tijden waarin fysieke bijeenkomsten moeilijker zijn door bijvoorbeeld pandemieën of andere beperkingen.

Conclusie

Het StadsGesprek heeft aangetoond dat zonder verbinding er geen echte stad kan bestaan. De inzichten gedeeld door experts zoals Femke Roosma, Brahim Abid en Deborah Lauria benadrukken de noodzaak om actief te werken aan sociale cohesie binnen onze gemeenschappen. Buurtprofessionals spelen hierin een sleutelrol door bruggen te bouwen tussen verschillende groepen en door inclusieve initiatieven te ondersteunen.

De uitreiking van de prijs aan de Buurtprofessional van het jaar 2024 herinnert ons eraan hoe belangrijk individuele bijdragen zijn aan collectieve vooruitgang. Het is essentieel dat we blijven investeren in verbindingen binnen onze steden om zo een sterke, veerkrachtige samenleving te creëren waarin iedereen zich thuis voelt.

BIJEENKOMST "OVER VERBINDING" GESLAAGD

Op 19 december 2024 vond er een bijzondere bijeenkomst plaats in Huize Lydia aan het Roelof Harytplein. Er werd in tijden van maatschappelijke polarisatie een bijeenkomst georganiseerd met als thema “verbinding”.

Dit evenement bracht mensen samen uit verschillende achtergronden en culturen, met als doel het bevorderen van begrip en samenwerking. De avond was gevuld met diverse bijdragen van artiesten die elk op hun eigen manier de boodschap van verbinding uitdragen.

Bijdragen aan de Avond

De avond begon met een prachtige zangoptreden van Annabel Helberg, die het publiek betoverde met haar stem. Haar muziek creëerde een warme sfeer en zette de toon voor de rest van de avond. Annabel’s repertoire omvatte nummers die thema’s van liefde, saamhorigheid en hoop verkenden, wat perfect aansloot bij het centrale thema van de avond.

Vervolgens was er een optreden van Rashid Novaire, een dichter die zijn woorden gebruikte om verhalen te vertellen over verbinding en gemeenschap. Rashid’s poëzie raakte de harten van de aanwezigen en nodigde hen uit om na te denken over hun eigen ervaringen met verbinding in hun leven. Zijn krachtige voordracht benadrukte hoe belangrijk het is om elkaar te begrijpen en te steunen, ongeacht culturele of sociale verschillen.

Een ander hoogtepunt was het optreden van Mahdy, een Egyptische danser die de traditionele Tanoura-dans uitvoerde. Deze dansvorm staat bekend om zijn kleurrijke kostuums en hypnotiserende bewegingen, die symboliseren dat we allemaal deel uitmaken van dezelfde wereld.

Mahdy’s performance was niet alleen visueel verbluffend, maar droeg ook bij aan het gevoel van verbondenheid onder de aanwezigen.

Muziek en Poëzie

De muzikale intermezzo’s werden verzorgd door Bart Nooy, die zowel muziek als teksten presenteerde die reflecteerden op thema’s zoals vrede en samenwerking. Bart’s muziek had een meditatieve kwaliteit die uitnodigde tot reflectie, waardoor het publiek zich nog meer kon verbinden met de boodschap van de avond.

Daarnaast trad Semuel Sanhureka op namens St. Alifuru, waarbij hij zijn zangtalent tentoonstelde. Semuel’s bijdrage was doordrenkt met culturele elementen die herinnerden aan zijn roots, wat bijdroeg aan het diversiteitsaspect van het evenement. Zijn optreden benadrukte hoe muziek kan dienen als een brug tussen verschillende culturen.

Tot slot zong Paul Henneman soefimuziek, wat een spirituele dimensie toevoegde aan de avond. Soefimuziek staat bekend om zijn diepgaande spirituele boodschappen en rituelen gericht op verbinding met het hogere zelf en anderen. Paul’s zang inspireerde veel aanwezigen om na te denken over hun eigen spirituele reis en hoe deze hen verbindt met anderen.

Conclusie

De bijeenkomst in Huize Lydia op 19 december 2024 was een inspirerende gebeurtenis die duidelijk maakte hoe kunst en cultuur kunnen bijdragen aan verbinding tussen mensen. Door middel van muziek, poëzie en dans werden grenzen overschreden en werd er ruimte gecreëerd voor dialoog en begrip.

De bijdragen van Annabel Helberg, Rashid Novaire, Mahdy, Bart Nooy, Semuel Sanhureka en Paul Henneman maakten deze avond onvergetelijk.

#WAARDIGE #KRISTALLNACHT#HERDENKING2022

 

De #Nationale #Kristallnacht #Herdenking in de #Portugees #Israëlitische #Synagoge of #ESNOGA in Amsterdam is #waardig #verlopen. #Minister #Wopke #Hoekstra sprak zich in een #krachtige #rede uit #tegen #discriminatie in het #algemeen en #antisemitisme in het #bijzonder.

#Wijkraad #Zuid - #West Amsterdam tekende de volgende woorden op, welke werden uitgesproken door de #voorzitter van het #Centraal #Joods #Overleg, de heer #Chanan #Herzberger: ''niets doen is geen optie''

Spreker wees er in zijn aanspraak op dat intolerantie zich eerst uit tegen een minderheid, maar daar blijft het nooit bij. Hij verwees naar het woord dat in het Hebreeuws wordt gebruikt voor Holocaust: Shoa.

De CJO voorzitter: “In modern Hebreeuws betekent dit woord ‘catastrofe’. In #Bijbels #Hebreeuws betekent #Shoa ‘krachtige wind’. Een #orkaan. We kennen allemaal de voortekenen van een orkaan. Het begint met windvlagen die langzaam overgaan in een storm. Dieren worden onrustig, trekken weg of graven zich in. Ook mensen reageren verschillend.  Ze vluchten weg, ze zoeken een veilige plek of bouwen een schuilplaats. Anderen negeren de signalen en denken: Het zal wel meevallen, zo erg kan het toch niet zijn?

Hertzberger vertelde in zijn toespraak hoe hij als kind met zijn opa naar de Portugese synagoge ging en hoe zijn opa hem verhaaltjes op de mouw spelde over het imposante gebouw. Later realiseerde Chanan zich dat zijn opa dit deed om het kind af te leiden en er niet op zou komen om die pijnlijke vraag te stellen: “opa, waarom zijn er zoveel lege plaatsen hier. Waar is iedereen…?”

Over het opgroeien in een vrijwel lege sjoel stelde spreker: “Dat veel stoelen leeg waren viel me niet op. Stoelen van mensen die er niet meer waren, die niet waren teruggekeerd. Stoelen van ambachtslieden en artsen, handelaren en diamantairs, van musici, wetenschappers, journalisten en kunstenaars. Meer dan 100.000 Nederlandse joden. Mannen en vrouwen, jongens en meisjes. Vermoord in de vernietigingskampen. Allemaal lege plekken in onze sjoel, in de Joodse gemeenschap, in Amsterdam, in Nederland.

Hertzberger wees erop dat men hier vandaag bijeen is omdat we hebben gezien waar het negeren van signalen toe kan leiden. “In de nacht van 9 op 10 november 1938 werd op een verschrikkelijke manier duidelijk hoe diep de haat en het kwaad zat, hoe waanideeën gemeengoed waren geworden en hoe deze zich uitten in een verschrikkelijke pogrom, de Kristalnacht. Sommige denkbeelden die honderd jaar geleden de voedingsbodem vormden voor de destijds wijdverbreide haat zijn terug.

Joden beheersen de media.

Joden besturen de wereld.

Joden zijn schuldig aan corona.

Aan de oorlog in de Oekraïne.

Aan de economische crisis en het vluchtelingenprobleem.

En misschien wel de meest recente: de zgn. Omvolkingstheorie waarbij Joden achter een geplande omvolking van de Westerse wereld zouden zitten.

En als de voedingsbodem terug is, dan groeit de haat. Op social media, maar ook in de reguliere media. Op straat, in de stadions, op scholen en zelfs in de politiek, verpakt in quasi intellectuele praatjes of veilig weggestopt bij een jongerenvereniging.  In het doorsturen van een tweet of het uitnodigen van een spreker. Soms lijkt het wel of antisemitisme opmerkingen, anti -Joodse grapjes en het gebruik van Joodse stereotypen genormaliseerd zijn.

De huidige storm van intolerantie gaat iedereen aan. Het veiligstellen van onze normen en waarden, van leven in vrijheid, gelijkheid en vrede, dat is een zaak van ons allemaal. Ongeacht geloof, huidskleur, geaardheid of geslacht: "De storm die groeit uit intolerantie en haat treft iedereen. Nietsdoen is geen optie. Nietsdoen is geen optie, want wie zijn ogen nu sluit, moet er rekening mee houden dat wereld heel donker kan zijn als hij ze weer opent.”